Bazen düşünür insan..düşünmeli....
Aynanın karşısına geçip kendine bakabilmeli...
Topladığı yaşları tek tek önüne koymalı koyabilmeli....
Ben de o taşları önüme koydum...aynada kendime baktım...
Çöldeki bir kum tanesi kadar küçük olduğumu farkettim...
Evet..,küçükmüşüm...insanlara anlayışımı kaybetmiştim
Gül'ün dikenini ama üzerindeki gülü farketmemişim....
Affetmeyi becerememişim....
Ama farkettim...herşeyi farkettim..eteğimdeki taşlar.,aynadaki yüzüm..,gül'ün dikeninin üzerindeki gül..farkettirdi..
Büyüdüm....
Ve anladım kii sıfatı ne olursa olsun önce insan olabilmek...
Buda ancak sevgi.,anlayış ve affeden koca bir yürekle oluyormuş...
Evett dünyada ki ..,cehennemdeki tek gühahkar bile olsa önce insan olabilmek...
Buymuş zor olan...
Kırdığım kalpler oldu..ama kraliçeler de hatasını anlar..çünkü ben yani şahsım kleopatra olma ötesinde önce insan olmaya çalışacağım...
Kırdığım kalplere..,gönül bahçemdeki gülleri ve elimi uzatıyorum...lütfen kabul ediniz...
Sevgilerimle......
                                                   &_____&kleopatra&______&